رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن ترک من خراب شب گرد مبتلا کن
و این است آخرین سخنم . . .
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم فروردین ۱۳۸۹ ساعت 16:21 توسط مهسا
|
گـیرم که در بـاور تو به خـاک نشــسـتــه ام و سـاقـه هـای جــوانم از ضربه های تبرهایت زخم است با ریشه چه می کنی ؟ گیرم که بر سر این بام بنشسته در کمین پرنده ای ، پرواز را علامت ممنوع میزنی با جوجه های بنشسته در آشیانه چه می کنی ؟ گیرم که میزنی گیرم که می بری گیرم می کشی با رویش ناگریز جوانه چه می کنی؟