داشتم به این فکر می کردم که ما انسان ها چرا به یکدیگر عادت می کنیم ناگاه غافل می شویم و چرا من گاهی تلخم و چرا گاهی . . .

خیلی وقت بود که نمی خواستم بنویسم  اما بی اندیشه امروز نوشتم . . . یاد بعضی ها دلم را پریشان می کند . . . نمی دانم !!  چقدر تلخم ...

گاهی یاد آنان که به یادت هستند و گاهی یاد آنانی که به یادت نیستند حتی یاد آنانی که در یادم بی یاد آنان نتواند .

به قول حسن پناهی : همه چی از یاد آدم میره مگه یادش که همیشه یادشه !